Zarządzanie kryzysowe

Zarządzanie kryzysowe

  • 11-06-2019
  • Autor: Wawrzyniak
  • drukuj
Zarządzanie kryzysowe – działalność organów administracji publicznej będąca elementem kierowania bezpieczeństwem narodowym, która polega na zapobieganiu sytuacjom kryzysowym, przygotowaniu do przejmowania nad nimi kontroli w drodze zaplanowanych działań, reagowaniu w przypadku wystąpienia sytuacji kryzysowych, usuwaniu ich skutków oraz odtwarzaniu zasobów i infrastruktury krytycznej.
 
Fazy zarządzania kryzysowego
 
Zapobieganie
Czyli działania przyjmujące za cel główne działania uprzedzające eliminujące lub redukujące możliwości zaistnienia sytuacji kryzysowej. Zaliczamy do nich:
  • Analizę zagrożeń i ocena wrażliwości
  • Wspieranie badań stosowanych i transferu technologii
  • Uświadamianie społeczeństwa i powszechna edukacja w zakresie przeciwdziałania zagrożeniom
  • Stworzenie systemu zachęt i restrykcji finansowych oraz właściwe wykorzystanie zasobów
  • Zapewnienie przywództwa i koordynacji
Zapobieganie odnosi się do działań, które eliminują lub redukują prawdopodobieństwo wystąpienia katastrofy, albo ograniczają jej skutki.
 
Przygotowanie
kluczowym elementem przygotowań jest opracowanie planów reagowania kryzysowego, które to plany opisują kto, co i kiedy będzie robił, za pomocą jakich sił i środków i na jakiej podstawie prawnej – przed, w czasie i natychmiast po zdarzeniu kryzysowym. Przygotowanie to także zapewnienie zasobów specjalistycznych sił i środków reagowania, takich jak: stanowisko kierowania, system łączności kryzysowej, system alarmowania oraz personel reagowania kryzysowego, a także ewidencja zasobów sił i środków przydatnych do reagowania kryzysowego.
 
Reagowanie
następuje po wystąpieniu realnego zagrożenia lub zdarzenia. Jego celem jest uruchomienie działań prewencyjnych zapobiegających lub minimalizujących możliwość zniszczeń, a po ich wystąpieniu, podjęcie akcji ratowniczej celem dostarczenia pomocy poszkodowanym i ograniczenia wtórnych szkód i strat.
 
Faza reagowania wymaga:
  • Przestrzegania dyscypliny obiegu informacji
  • Gromadzenia informacji i dokumentowania działań
  • Unikania działań nieprzemyślanych
  • Profesjonalnej informacji (rzecznika)
  • Prognozowania rozwoju wydarzeń
  • Przewidywania skutków podejmowanych decyzji
  • Uwzględniania implikacji prawnych decyzji
  • Zagwarantowania funkcjonowania instytucji publicznych
Odbudowa
jest końcową fazą cyklu zarządzania kryzysowego. Odbudowę kontynuuje się, aż wszystkie systemy wrócą do stanu poprzedniego albo lepszego niż poprzedni. Odbudowę dzieli się na krótkoterminową i długoterminową. Krótkoterminowa polega na przywróceniu systemów niezbędnych do życia do minimalnych standardów operacyjnych. Odbudowa długoterminowa może trwać wiele lat, aż do kompletnej odbudowy całego obszaru dotkniętego katastrofą. Jednocześnie odbudowa ta powinna być realizowana w nowy sposób, tak aby rejon dotknięty katastrofą był po odbudowie mniej wrażliwy na kolejną katastrofę.